Gebersem yeridir herhalde

Ben hiçbir zaman ''bensiz mutluysa,hep öyle kalsın'' diye düşünen o insanlardan olamadım. O ne kadar sikomsu, ne kadar iğrenç bir düşünce tarzıdır ya.Ben hayatıma ''sevgili'' başlığı altında soktuğum herifleri canımdan öte yapıyorum, ciğerimin yerine koyuyorum, yeri geliyor ne yesem onun için 5 kaşık daha yiyorum ama o Allahın piçi beni bırakıp başka el kızlarıyla mutlu olacak bende göz yumucam öyle mi ? Yok öyle. Bensiz kaldıkları her saniye sürüm sürüm sürünsün şerefsizler. Şimdi benim özürlü eski sevgilim beni aldattığı kızla 1. senesini kutladı. Böyle facebookda gördüm mıç mıç hallerini birbirlerinin duvarına yazmışlar ''aşkmmmm 1. yılımız kutlu olsun hediyeni çok beğendim:)))'' ulan şerefsiz herif, bana 50 kuruşluk bir su bile almaya üşenirken o kıza nasıl hediyeleri döşersin lan!! Çok sinirlendim ben. Daha doğrusu çok bozuldum azıcık da kıskandım. Tamam belki o özürlüye karşı hiçbirşey hissetmiyorum artık ama oda benden bir parça alıp gitti sonuçta başkalarına. Ben onun mutluluğunu gördükçe kahroluyorum resmen. Böyle sanki böbreklerimden biri giriyorda midemi sökp alıyormuşçasına acı çekiyorum.O mutlu olamaz, benim gözümde hiçbir eski sevgilim mutlu olamaz, olmayacak , oldurtmam ! benden ayrılıp 1 sene başkasıyla çıkmak ne demek lan !! Benleyken herif piçlikte sınır tanımazdı, el kızlarına gelince kuzu olmuş mübarek. Yaşatır mıyım ben böyle adamı? Anasının karnından doğduna pişman etmez miyim ? Ederim. Yani normal durumlarda ederdim ama yapabileceğim hiçbirşey yoktu. İlk defa benim yapabileceğim hiçbirşey yoktu.. Zeytini onlara karşı koz olarak kullansam, ilişkimiz gizliydi sonuç olarak. O embesil kıza ''1. senenizi kutladığın sevgilin sizin 2. ayınızda benimle yavşaşıyodu nabeeeeeer;)'' diyebilirdim ama büyük ihtimal inanmayacaktı. Bende bu çocuğun beni o kızla aldattığını  öğrenince ''sikmişim lan elin çocuğunu, gram değeri yok bende'' diye gaza gelip bütün eski konuşmalarımızı, mesajlarımızı silmiştim. Yani elimde kanıt olarak gösterebileceğim birşeyde yoktu.. Kısaca elim kolum bağlı bir şekilde zeytinin facebookundan onların 1.senelerini nasıl kutladıklarına baktım. Resimlerine uzun uzun baktım, duvar yazılarını en baştan itibaren sabırla okudum ve tek söyleyebildiğim şey ''Allah belanı versin'' oldu. Bütün sinirimi zeytinden çıkardım, bana ilgi göstermiyorsun ile başlayan o klişe sözcüklerden girdim , sen beni eskisi kadar sevmiyorsun zatenlerle çıktım , allahından bul şerefsiz herif ben senin için nelere katlandım bi siktir git yalarla son noktayı koydum. Biliyorum yaptığım pekte doğru birşey sayılmaz ama napıyım o zaman bana çok mantıklı gibi gelmişti. Şimdi hep eski sevdiğimi adamın ellerimden kayıp gidişinin 1. yılını kutluyorum hemde peşinde koştuğum aşkımla aramızı günden güne bozuyorum. Ama bunların tek sorumlusu ben veya sen veya o değil. Eskide bırakamadıklarım. Herif resmen ağzıma sıçtı lan ! hatta bokunu bile bana layık görmedi ama ben hala o haysiyetsizi kafama takıyorum. Aslında isyanım sadece ona değil , beni bırakıp benden sonra uzun ilişkiler yaşayıp mutlu olabilen, geriye bir sikim bakmayan, beni havada boş boş sallanan siyah pazar poşeti gibi hissettiren bütün eski sevgililerime.. Tamam bende yeri geldi nefret ettirdim kendimden ama ne olursa olsun hepsini canımdan çok sevdim. Şimdi burdan beni arkalarında piç gibi bırakan ve benden her ayrılışlarında saçlarımı küt kestirip aynaya baktığımda kendime ''kürtüm lan'' dedirten eski sevgililerime , ciğerimi parça parça bölüp yerine kuru buz doldurtan piçlere , sövüp saydığım ama bir o kadar da özlediğim eski aşklarıma sesleniyorum :
 ''ben senin gibi bulamam biliyorum da benim gibi 100 tanesi kapında eskisin''