ŞOK ŞOK ŞOK !

Birkaç gündür size yazmadığımız farkındayım öncelikle özür diliyorum ama sebeplerim var ! Blogumu yakından takip edenler bilirler ki 1 senedir zeytinciğimi deli gibi seviyordum. 1 senedir onu deli gibi bekliyordum. Ama geçtiğimiz ay artık tamamen ümidimi kesip ''arkadaş kalmalıyız bu en doğrusu hazal'' dedim kendi kendime. Tamam mantığım onunla kesinlikle olmayacağını söylüyordu ama kalbim kabullenemiyordu bir türlü. Ama insan bir yerden sonra çok kırılıyor çok üzülüyor cidden. Bir öğlen vakti romantik komedi filmlerini izlemeye dalmışken kendime geldim. ''olamayacak hazal , kafayı yemişler gibi bütün gün evde oturup yasını tutmayacaksın'' dedim ve gerçekten zeytine arkadaşımmış gibi davranmaya başladım. Gerçek şu ki ; Şu dünyada kadınların erkeklerle ilgili söyledikleri herşey doğru abi ya !
-Kaçan kovalanır.
Evet kabul ediyorum bir zamanlar ''kaçanı değil açanı kovalıyorlar yeaaa'' diye düşünüyordum ama yaşadım gördüm test ettim , kaçanı kovalıyorlar valla. Ben böyle ''ihihih yok lan o kadarda zor değilmiş valla unutuyor insan bir yerden sonraaaa'' diye eski sevgilisine gider yapan ergenler gibi ortalıkla dolaşırken zeytin bana 1 yıldır duyduğu aşkı tamamiyle itiraf etti. Aslında beni çok sevdiğini , ama beni arkadaşı gibi görmesi gerektiğini fakat başaramadığını söyledi. Bunu söylediğinde kalp krizinden gitmek üzereydim evet ! gerçekten onca şeyden sonra o şerefsiz herif bana bunu söyledi ! İlk başta inanamadım gerçekten , o tam mutlu olmaya yakınken annemin ''uyan hazal!'' diye bağırdığı ve benim bir türlü zeytine kavuşamadığım rüyalardan birinin olduğunu sandım ama tam o sırada telefondan ''hazaaaaal ?!'' diye bağıran bir sesi duyunca evet dedim , yaa zeytin bey , sizin gibi hödüğüde böyle yola getirirler. 1 senedir hayalini kurduğum o an sonunda gerçekleşti ve inanın o kadar mutluyum ki kalkıp ders çalışma isteği doğuyor bende. Hani chp akp'nin 8 senelik yerini devr alıp Tc'nin başına geçse bu kadar mutlu olmaz heralde. İlk başta çok düşündüm süründürmeyi ama gönül bu otada konar bokada hazal seninkide boka konmuş hemde dana bokuna napalım koyver gitsin dedim ve tabii ki pamuk kalbim onu süründürmeyi göze alamadı. Yani şu gurur varya , yemin ederim insanları öldürüyor resmen. Hani bana ''sen benim arkadaşımsın'' dediği zamanlar organ mafyasının ciğerimi söküp aldığını falan düşünüyordum. Demet akalın dinleyip ''bu sonuca nasıl geldik delice severek :(('' falan yapıyordum ya. Ben ! hazal ! depresyona girmiştim resmen. Bir hödük için. Ama o günlerde geride kaldı işte bitti gitti anasını satıyım.. Çok şükür herşey düzeldi valla.. Şimdide başıma yeni bir olay çıktı , sürekli hareketli şarkı dinleyip tek kaldığım zamanlar ''oleeeey'' falan diye bağırıyorum abi ya valla mutlulukkolikde iyi birşey değil heleki benim gibi bir insan için.. Herşeyin sınırını bilmek lazım. İşte böyle üzüntü , sevinç karışık bir yaz geçirdim bende. Bundan sonra 7 Eylülü sevgililer günü ilan ediyorum 14 şubatta neymiş !Hepinizi öptüm çok sizleri seviyorum ve söz bu kadar uzun süre arayı açmicam
sevgileeeer saygılaaaar