Dinsizin hakkından imansız gelir.

Hayatta en çok sevdiğim şey bana beni kötü hissettirecek şeyler yaratan insanlara birgün aynısı kendisine yapmaktır. Bazen bu amacım geç gerçekleşir , dolaylı yoldan gerçekleşir , hatta hiç gerçekleşmez ama genede en çok sevdiğim şey budur. Çünkü insanlara söylediklerimiz unutulur , yaptıklarımız unutulur , ama onları nasıl üzdüğümüz asla unutulmaz. Buda bir tür hayatın bize verdiği lütuf. Ben yazılarımdanda anlaşıldığı üzre deli gibi kıskanç , çirkef , sinirli ama bir o kadarda yufka yürekli bir insanım. Burdaki KISKANÇ kısma dikkat çekmek istiyorum. En sevdiğim insanları en yakınlarımdakinden bile kıskanırım ama gerçekten sevgimden. İşte benim çok yakın bir arkadaşım var kız çok iyidir çok tatlıdır tamam ama huyunda birazcık azıcık kaşarlıkda yok değil doğruya doğru , sezarın hakkı sezara şimdi. Hani öz kuzeninin sevgilisine yavşayan bir kız bu. Ama genede bana bir yanlışı asla dokunmaz çünkü bilir benim onu ne derecede insanlığa rezil edeceğimi. Bir nevi korkar ama çokda sever beni. Neyse işte biz zeytinciğimle bozuk olduğumuzda hep o düzeltirdi aramızı ama kuşkulanırdım bazen acaba yavşıyor mu diye. Olabilir abi insanlık hali yani ''asla yapmaz'' dediklerimiz bile neler yapıyor bütün CSI dizileride bu tür konulardan üretilmiyor mu zaten ? Dizi başladığı anda kötü karakterli kuşku uyandıran herife ''hah kesin katil bu lan vallaha bak tipe bak tipe adamın yüzünde nur yok bi kere vay şerefsiz nası kıydın lan !'' deriz ama aslında katil , kurbanın en yakını çıkar. Mesela Cem Garipoğlu , kim düşünürdü ki onun deli gibi sevdiğini liğme liğme doğrayacağını ? İnsanlar cinnet geçirip en yakınlarındakinin bile kafasını kesebilir , vücudunu manevi olarak incitebilir. Hele ki bu bir kız ise. Kızlar kıskançtır , çekemez. İşte bende en yakın arkadaşımdan bu yüzden kuşkulandım nitekim yanılmadım da. Yani elimde bir kanıt olmamasına rağmen , mesajlara ''zeytinciiiim bitanem bebeğim cartum curtum oram buram canım dibim naporsuuuun'' diye giriştiği olmuş , gördüm. Tabi ben böyle mesajları gördükçe delleniyorum ama öyle abartmıyorum orayı. Sonuçta bizi zeytinimle barıştıran gene o kız. Herneyse bu olay dünde tekrarlanınca artık bu işe bir ''son'' getirilmesi gerektiğini anladım. İntikam benim masamda soğuk yenmez , en son gelir sıcak sıcak gelir , afiyetle yenir , mideye oturur , gelen bir daha benim masamda artistlik yapıpda yemeğimi yemez. Yedirmem. Yedirtmem. Gebertirim. İşte ben böyle ne yapsam ne etsemde şu kız artık bana karşı kaşarlık yapmayacağını öğrense diye düşünürken fırsat kendiliğinden ayağıma geldi , kalktı , elini uzattı. Bu kızın eski sevgilisi bana ''naber hayatım'' diye mesaj attı , kızda bunu gördü e tabi bir havalar bir tafralar canım mı hmm falan demeler cartlar curtlar. Ben de az kaltak değilim , konuşmaya başladım çocukla. Tabiki öyle samimi değil ama amaç çatlatmak ya yaptım yapacağımı. Kızdan dahada ses çıkmıyor valla. Ohh mis. Bir daha aynı yavşaklığı bana tekrarlarsa olay çıkar yeminle ! haksız mıyım ? değilim. Hera daima haklıdır gençleeeer. Öptüm muck