Meraba çirkin kız, naber orda havalar nasıl ?

Hayatım okul-ev-özel ders 3'lüsü arasında geçiyor. Çok uzun zamandır yazmıyorum ve çok uzun zamandır hayatımda action diyebileceğim hiçbir olay olmadı..Formspring hesabımı kapadım. Baktım ki beni eğlendirebilen anonimlerim beni terk ediyor ve bir anonimim bana msn adresini falan veriyor tanışalım ayağı yapıyor, dedim bu olay bok yoluna gidiyor hera çabuk çabuk kapa şu hesabı. Çünkü biliyorum bir süre sonra ''ayy formspring hesabın mı var? oraya abazalar dadanıyor ayol çok ezikçe bence hahaha'' denilecek raddeye gelecek ve ben ''ıım şey ya öyle bi ara açmıştım kalmış öyle'' demek istemiyorum, öyle bir banellik yapmak istemiyorum yani.. Zaten eskisi kadar eğlenmiyorum artık. Bende ilerde ''formspringin mi var çok ezikçe ehaehaheha'' diyebilecek insanlardan olacağım yaşasın ! -Herneyse hayat zentinciğimle çok güzel geçiyor sağolsun varolsun bayadır birlikteyiz ve pek sorun yaşamıyoruz :)- Demek isterdim tabii ki ama öyle değil. İkimizinde kıskançlık krizi en üst safhada. Günde en az 5 kere kavga etmezsek rahat edemeyen o kamyoncu çiftlerinden olduk resmen. Birbirimize sürekli ''kes lan, sus artık, susucak mısın yeaaa'' gibi sözler sarfederek olayı kapamaya çalışıyoruz ama farkında değiliz, birbirimizden git gide soğuyoruz.

Hayır biliyorum bunca şeyden sonra benden vazgeçemez ama aramızın bu kadar iğrenç olması da kötü. Ben hep çok yakışıklı,kaslı,esmer mavi gözlü,tatlı,eğlenceli,yeri geldiğinde duygusal birine aşık olacağımı ve onunda bana böyle tarif edilemez duygular besleyeceğini falan düşünürdüm. Ama beynime kabul ettiremediği olay şu : böyle harika, insan diyemeyeceğim varlık, neden benim gibi kaşı kara gözü kara birine aşık olsun? neden yani nedeen ? Kısa boyluyum, saçlarım kıçımda resmen vüdumun 3/4 saç, kaşlarım çok kalın, gözlerim büyük, tırnaklarımı koparmayı daha yeni bıraktım, ip inceyim kısaca yaşayan bir ölüyüm yani. Bana baksanız ''oha lan ölsene sen nolursun bak yaşama'' dersiniz. Durum ahval vahim yani anlayacağınız. Zaten bende bu nedenle hayattan beklentilerimi düşürdüm. Tanrımda ''yürü be kulum'' dedi bana, bende gittim Allahın çeşit çeşit hödüğünden en kalas olanı buldum bir güzel aşıkta oldum. Şimdi böyle 1 senedir falan birlikteyiz ama çok sıkıcı be. Ne bileyim , garip yani şahsen ben çok sıkıldım. Ne bu böyle 1 sene boyunca aynı kişi aynı kavgalar aynı tripler aynı tipik sözler ''canıım seni çok seviyorum'' cart curt. Hadi ordan şerefsiz diyesim geliyor bazen ama aman diyorum elinde olan tek erkeğide sürtük ve kaşarların bol bol olduğu yurduma damsız bırakma.. Herneyse böyle sıkılınca tabi insan, gözü gönlü açılsın diye dışarlarda fink atabiliyor. Bakınız ben. Caddedeki bütün cillop erkekleri tanıyorum artık.. Ama sorun 1 tanesi dönüp yüzüme bakıyor mu ? Yok öyle bi dünya şekerim nerdeeeee kim kaybetmişte biz bulalım Allahını seversen yani.. Neyse ben gene böyle hayatımın aşkıyla karşılaşacağım, onunda bana deli divane aşık olacağını, sarı saçlı mavi gözlü bebelerimizin doğacağını falan hayal ederken evde ekmeğin olmadığını farkettim. Havada yağmurlu.. Dedim hiç üstümü değiştirmeye gerek yok çekerim üstüme uzun mantoyu giderim Abdurrahman amcanın bakkalına.. Alt tarafı mahallenin bakkalına gidecem yani falan diye düşündüm neyse işte çıktım sokağa ve bir anda beynimden vuruldum ! Esmer,mavi gözlü, uzun boylu cillop gibi bir çocuk bakkalda gazete alıyor.. Allam bende bir başladı telaş bir afra bir tafra ekmek seçiyorum orda resmen.. Ben böyle parayı uzattım bir ekmek dedim tam o sırada çevirdi kafayı bana baktı böyle 2 saniyelik bir andı ama mavi gözlerinde kayboldum ben resmen... Ama acı gerçeklee yüzleşmek zorundaydım, çocuk bana bakarak yüzünü ekşitti ve ekledi : paranın üstü kalsın amca ya sorun değil bide onu beklemiyim hadi hayırlı işler

Şimdi değinilecek konu şu : verdiği para 10 tl aldığı malzemeler ekmek gazete 2 paket çekirdek ve beni görmeden önce paranın üstünü gayet istiyordu ! Pezevenk ya dedim içimden aldım ekmeği gittim apartmanın oraya bindim asansöre ve acı gerçekle karşı karşıya kaldım.. Saçlarımdaki yağdan patates kızartması yapılsa 5 kabile doyardı öğğk , eşofmanım kısa geliyordu ve altına giydiğim turuncu çoraplar kendini heryerde belli edecek cinstendi.. Suratım sürekli çikolatalı pasta yemenin verdiği yan etki olan sivilceden dolayı gözükmüyordu , kaşlarım almış başını gidiyordu Karsa Ardahana ŞanlıUrfaya.. Yani ben bile kendimden tiksindim o an. Anladım ki beni bütün iğrençliklerimle sevebilen tek erkek zeytin olacaktı. Bende onu bütün kusurlarıyla kabul etmeye karar verdim ve hayalimde yarattığım o büyük aşkı sardım sarmaladım içinden kedi çıkan büyük çöp konteynırlarına attım.. Eve gider gitmez zeytine mesaj attım : Sana aşığım hödüğüüüm diye. Oda bana : ne alaka lan? dedi ve bir kez daha anladım mesajda kullandığım hödüğüüüm lafı tam yerine cuk diye oturmuştu.. Sağolasın dünya, o esmer mavi gözlü cillopda gider kendine platin sarılı fondoten küpü gerizekalının birini bulur.. Adalet mi bu ? Dibine kadar öyle.